Serene vrijheid en ontspanning

Posts tagged ‘bloot zwemmen’

Talking to the girl in the mirror

Door: Leoni
(passende afbeeldingen volgen)

Ik kan me nog goed herinneren dat ik als 10 jarig meisje voor de spiegel stond, mezelf goed aankeek en hardop tegen mezelf zei: ‘Ik ben ik, niemand anders.. en als ik er dan niet was, waar was ik dan?’ Ik doelde hierbij meer op mijn ziel dan op mijn lichaam en kon lang over deze vraag blijven malen. Hoe ik op die vraag kwam? Ik heb geen idee. Maar als ik er nu op terug kijk lijkt het of ik toen al, zonder het te beseffen, met spiritualiteit bezig was. Wat ik me ook goed kan herinneren, is hoe ik af en toe s’avonds in bed in (weet ik nu) savasana lag en me concentreerde om deel voor deel mijn hele lichaam te laten ontspannen. Zo ver, dat het voelde of mijn hele lichaam zweefde of door het matras zonk. Ik had toen ook geen flauw benul wat ik deed en waarom. Ik mediteerde… Ik was gewoon aan het ‘zijn’. Ik was in het NU.  Aandacht voor het uiterlijke omhulsel van mijn ‘ik’ had ik allerminst.

Dat veranderde tijdens mijn tienerjaren. Ik ben nooit een meisjes-meisje geweest, met lagen make-up en sieraden, maar natuurlijk vielen mij de veranderingen aan mijn lichaam me op. Ik heb me nooit ongemakkelijk gevoeld bij die verandering, behalve dan bij de verandering van kledingstukken die daarbij komt kijken. De BH vond ik als 14 jarige de meest belachelijke uitvinding ooit. Die beugels en haakjes, te oncomfortabel voor woorden. Vandaag is dat het enige kledingstuk dat ik nog een beetje mis als ik naakt ben :p  Dat je weer moet wennen aan de natuurlijke vorm van je lichaam als je zo’n kledingstuk even niet draagt, is eigenlijk de omgekeerde wereld..

Thuis was het ‘normaal’ dat je de badkamerdeur achter je op slot deed. Ik weet het niet zeker, maar ik heb het idee dat het als ‘niet normaal’ was gezien als ik naakt door het huis zou zijn gaan wandelen. Ik weet wel dat ik al vroeg naakt wilde slapen omdat die pyama maar in de weg zat…en ik schroomde niet om met de deur open op het toilet te zitten :-p  Dat laatste heeft misschien meer met de opstandigheid van de puber te maken dan met naturisme.  Ik heb dat naakt wandelen dus thuis nooit uitgeprobeerd als er mensen bij waren. Ik deed het weleens als ik alleen was, maar de behoefte was niet zo groot dat ik dat de hele tijd wilde.

Wat ik jammer vind te constateren is dat ik het in het hier en nu zijn, waar ik in mijn kinderjaren zo goed in was (en de meeste kinderen met mij), lijk te hebben losgelaten in de weg naar volwassenheid. De ‘belangrijkheid’ van uiterlijk kreeg toch de overhand en daarnaast het leven in het verleden en de toekomst in plaats van in het hier en nu. Een beetje meer naaktheid had daarbij waarschijnlijk kunnen helpen 

Gelukkig heb ik nu mogen ontdekken dat naakt zijn mij zeker kan helpen het leven meer in het hier en nu te beleven. Het begon eigenlijk met een uit de hand gelopen kaartspelletje tijdens mijn backpack jaar in Australië, 3 jaar geleden.  Tijdens een roadtrip belandde ik s’avonds laat met 5 andere backpackers op een verlaten strand. We speelden een kaartspel en hoe het precies is gegaan weet ik niet meer (kaartspel betekende drinkspel), maar we belandden uiteindelijk met z’n allen naakt in de zee. Het was natuurlijk een hoop gejoel en gelach. Een hele belevenis, maar om nou te zeggen een spirituele ervaring.. wat me nog wel helder voor de geest staat is hoe fijn het water en de wind op je blote lichaam aanvoelden. Toen ik er later aan terugdacht wist ik dat ik dat zeker nog eens wilde voelen. Alleen dan wel bij mijn volle bewustzijn.

Tijdens mijn reis is mijn spirituele interesse sterk gegroeid. Ik heb bij veel gastvrije australische families gelogeerd en in hun boekenkasten mogen neuzen. Daaruit interesseerden vooral boeken mij die over yoga en spiritualiteit gingen. Het boek The power of Now van Eckhart Tolle heeft toen het meest met me gedaan. Ik besefte hoe zeer ik tijdens het reizen in het Nu kon leven. Genoeg nieuwe indrukken om geen tijd aan het verleden te besteden of je druk te maken over wat er morgen zou gebeuren. Ik genoot met volle teugen en voelde me ‘at peace’ met alles wat er zich aandiende. Ook voelde ik me overal zo welkom en voelde het dat ik overal mocht ik zijn wie ik was. Ik heb daar ook vaak te horen gekregen dat het zo fijn was om mij daar te hebben en dat ik altijd een lach op mijn gezicht had. Iets waarvan ik me niet kon voorstellen dat iemand thuis dat tegen mij zou zeggen. Simpelweg omdat dit daarvoor ook echt niet het geval was.

Eenmaal terug in Nederland ben ik wel verder gegaan met yoga en het lezen van meer inspirerende boeken. In de praktijk bleek het toch weer moeilijk om dat goede gevoel vast te houden. Een jaar geleden verhuisde ik naar Zeeuws Vlaanderen om aan een hele nieuwe baan en opleiding te beginnen en me een beetje te settelen. Dat settelen vind ik nog steeds een heel eng woord na al dat gereis. Als je je op reis ergens niet op je plek voelt, pak je gewoon je backpack in en trek je verder. En dat is nu niet het plan. In een nieuwe omgeving kijk ik eerst een heleboel katten uit de boom. Ik ben me er heel erg van bewust wanneer ik mezelf niet laat zijn wie ik ben.  Vroeger legde ik de oorzaak bij de omgeving of de mensen, waarbij ik dacht niet mezelf te kunnen zijn. “ In de stad kan ik niet mezelf zijn…bij die en die kan ik niet mezelf zijn… “ Dat betekent eigenlijk dat ik mezelf wijsmaakte: je mag niet zijn wie je bent of, je bent niet goed zoals je bent. En dan ging dat niet eens om uiterlijk maar meer om mijn overtuigingen, persoonlijkheid of karakter die ik mezelf toeschreef en waarvan ik dacht dat die niet bij de situatie of die mensen pasten…

Toeval kan het niet geweest zijn dat er een plek niet ver van mijn nieuwe woonplaats bleek te bestaan, waar  het ‘hier en nu’ en het ‘ik ben ik’  samenkomen.  Een plek waar paarden en mensen zijn die elkaar laten zijn wie ze zijn. Mijn liefde voor paarden heb ik daar nieuw leven ingeblazen..en misschien ook wel mijn liefde voor mensen. Het contact met de mensen die ik hier leerde kennen heeft geleid naar wat ik mijn eerste echte naturisme ervaring noem. Die eerste keer was bij een georganiseerde skinny dip op het naakstrand..dit keer in Down Under Nederland  Deze heb ik heel bewust beleefd en kan ik me gelukkig nog wel van begin tot eind herinneren. Het was heerlijk om onder mensen te zijn die allemaal kunnen zijn wie ze zijn zonder schaamte of oordeel.  Er waren een hoop ‘nieuwe’ mensen..dus natuurlijk stak in het begin het de- kat- uit- de- boom- verhaal wel even de kop op voor mij. Maar ik weet nu dat dit ook hoort bij wie ik ben, en dat is gewoon ok . Ik was dus heel erg mezelf ;-) De wind, de zon en het water op je blote huid is zo’n heerlijk gevoel. En ja, simpelweg je gewoon weer voelen als dat kind van vroeger…waarvan men het ook niet raar vond en vind als het in z’n blote billen in het zand speelt..  Na deze ervaring kwam daar het letterlijk naakt zijn met paarden bij. Letterlijk…omdat je voor een paard figuurlijk altijd al naakt bent. Of je nou kleren aan hebt of niet, dat zal een paard niet uitmaken..je ziel ligt toch wel bloot voor ze. Goed, dat is dan weer een heel ander naakt verhaal..  bewaar ik voor een andere keer.

Het is moeilijk in een paar zinnen te omschrijven wat het naakt zijn kan betekenen voor iemand. Of wat het betekent voor mij. Het bovenstaande verhaal geeft een idee, maar is naar mijn gevoel ook pas het begin. De spirituele ontdekkingsreis zal nooit eindigen. Voor nu kan ik alleen zeggen dat het naakt zijn op zich, mij zowel lichamelijk als geestelijk positieve energie brengt. Naakt in de buitenlucht voel ik me hier en nu en voel ik me zo dicht mogelijk bij de natuur. Het naakt zijn onder andere mensen of met paarden brengt mij het gevoel dat iedereen goed is zoals hij is. Een mens is een mens. Een paard is een paard. Jij bent jij. Ik ben ik. Wij zijn wij…goed zoals we zijn.  En nu zie ik ook, dat ik mezelf niet meer hoef te zoeken aan de andere kant van de wereld. Ik weet niet wat ik dacht, maar ik ben gewoon hier! Hier en nu. En dat is alles wat er is.

Namasté.

Skinny Dip Groede

Skinny Dip Groede

14 juli 2013 is er op het naaktstrand in Groede een Skinny Dip.

Meer info of je aanmelden kan via deze Facebookpagina.
Aanmelding is niet verplicht, je mag gewoon anoniem meedoen.

Waarom zou je dit doen? Omdat …:

… het kan en het mag
… het leuk en zeer bevrijdend is
… je wilt vieren dat je leeft
… om je dichter bij de natuur en je authentieke zelf te voelen

We gaan om 17 uur naakt te water. Je mag tot op het laatste moment wachten met je kleren uittrekken. We zorgen dat er iemand bij kleding blijft terwijl jij geniet van naakt in de zee zwemmen.

Een skinny dip (naakt zwemmen) is één van die dingen die eens moet doen terwijl je nog leeft. Het is een ervaring die je nooit meer zult vergeten en daarna ongetwijfeld vaker zult doen. Van schaamte is geen sprake, want je gaat op in de massa en bovendien is iedereen naakt

14 juli 2013, 17 uur, naturistenstrand Groede. Tot dan!!!!

Therapeutisch naakt zwemmen

Ik wou dat ik een zwembad in de tuin had, zo heerlijk bevrijdend, ontspannend en therapeutisch is naakt zwemmen. Soms ga ik wel naakt zwemmen in de zandafgraving achter ons erf (zie de video op de besloten pagina). En uiteraard zwemmen in de zee aan het naaktstrand in Groede.

Ik kan het alleen maar aanraden. En doordat je lichaam onder water zit, is de drempel voor veel mensen misschien wat lager. Gooi je remmen los, geniet, wees jezelf en neem een duik in je blootje. Onderaan de pagina een ingezonden foto van iemand die in een bos naakt ging zwemmen.

Als je nog nooit naakt gezwommen hebt, deze video geeft een mooie indruk: